«جرالد بول» و ساخت توپ غولپیکری که ایرانیها را نابود کند!
به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاعپرس، «جرالد بول» که با حمایت پنتاگون بر روی پروژه ساخت بزرگترین توپ دنیا (HARP) در دانشگاه مک گیل کانادا به فعالیت میپرداخت در طی دیدار خود از بغداد، شیفته «حسین کامل» – داماد صدام – شد و با اطمینان تمام به او یاد آور شد که میتواند یک سوپر توپ بسازد که در جهان بی نظیر باشد، به شرط آنکه صدام هزینه ده میلیون دلاری آن را تمام و کمال بپردازد و او را به حال خود واگذارد!
بنابراین حسین کامل درجا قراردادی با شرکت تحقیقاتی فضایی او که مقرش در بروکسل بود امضا کرد، که طی آن جرالد بول چهار سوپر توپ برای صدام میساخت؛ که نمونه اولیه آن دارای لوله توپی به طول ۵۶ متر و کالیبر ۳۵۰ میلیمتر بود و بقیه تقریباٌ سه برابر این توپ بودند.
طول لوله هایشان ۱۰۷ متر و قطر دهانه آنها یک متر بود و در هر بار شلیک گلولهای حاوی ده تن مواد منفجره را پرتاب مینمود. وزن این توپ چیزی در حدود ۲۱۰۰ تن بود! وزن لوله در حدود ۱۶۰۰ کیلو بود.
بعد از ترور دکتر بول تقریبا جلوی ورود تمام قطعات به خاک عراق گرفته شد. در سال ۹۱ هم بازرسان سازمان ملل باقی مانده این توپها را نابود کردند، اما در این میان یک سری قطعات به موزههای انگلیس برده شدند.
سرگرد فؤاد الدلیمی، دانشمند هستهای عراق در دوران حکومت صدام بود و وقتی فهمید که نیروهای اطلاعاتی میخواهند سربهنیستش کنند به خارج از عراق فرار کرد. خاطرات او در قالب کتاب سازش (حکایت همکاری تسلیحاتی عراق و اسرائیل در جنگ تحمیلی) منتشر شده است. آنچه در ادامه میخوانید، بخشی از یادداشتهای او درباره همین توپ غولپیکر است.
روابط تسلیحاتی ما (عراق) با آمریکا به جایی انجامید که ضرورت ارتباط با کارشناس نظامی کاناداییالاصل - جرالد بول - مطرح شد. جرالد بول به بغداد آمد و با او درباره ساخت توپ غولپیکری که بتواند تعداد زیادی از نیروهای اسلامی را از بین ببرد، صحبت شد.
طرح «جرالد بول» این بود که توپ غولپیکری ساخته و روی نیروهای ایرانی آزمایش شود تا سپس توپهای دیگری بسازد و آن را به اسرائیل صادر کند. جرالد بول میگفت: «این توپ را بر نیروهای ایرانی آزمایش کنید و تعداد کشتهها را محاسبه نمایید.»
کار ساخت این توپ در شهر بروکسل آغاز شد. جرالد بول به پولهای هنگفتی دست یافت. بول، شرکتی به نام «شرکت بزرگ تحقیقات فضایی» داشت که محرمانه برای ما اسلحه صادر میکرد. صدور اسلحه از این شرکت توسط یک شرکت اتریشی به نام فویست آلپین انجام میشد.
نیروهای ما اهمیت زیادی به توپخانه میدادند. این موضوع به خاطر وحشت آنها از مقابله با نیروهای اسلام بود. از این رو، شرکت اتریشی، توپهای ۱۵۵ میلیمتری برای ما فرستاد.
هر وقت بول به بغداد میآمد و با صدام وارد مذاکره میشد، بلافاصله با اسرائیل تماس میگرفت. احتمالاً او به نفع اسرائیل فعالیت میکرده است. او اطلاعات کاملی از ارتش عراق دریافت میکرد و آنها را به اسرائیل میفرستاد.
در تاریخ ۱۹۸۷/۱/۷ در واشینگتن، سه کمیته عراقی، اسرائیلی و آمریکایی با هم نشستی داشتند. موضوع این گردهمایی، نحوه کمک به عراق با توپهای پیشرفته و سلاحهای جدید برای مقابله با نیروهای اسلامی بود که مواضع دفاع عراق را بر هم میزدند و سلاحهای موجود برای مقابله با آنها کارساز نبود.
بول گفت: «اگر عراق بتواند توپخانه خود را پیشرفته کند، به قدرت دفاعی خود کمک شایانی کرده است.»
بول بسیار فرصتطلب بود و تلاش میکرد بیشترین مبلغ ممکن را به دست آورد. او چک بانکی قبول نداشت و خواستار دریافت پول به طور مستقیم و بیهیچ واسطهای بود.
بول، ما را مرتب در جریان مراحل پیشرفت کار توپ غولپیکری قرار میداد که دهانه آن ۱۰۰۰ میلیمتر و طول آن ۱۵۰ متر بود. این توپ میتوانست گلولههایی را که دارای کلاهک هستهای هستند، تا مسافت ۸۰۰ کیلومتر پرتاب کند.
«دیوید کاید»، یکی از دستیاران بول گفت: «این سیستم پیچیده است و طرحهای آن رو به پیشرفت است.» منظور او این بود که ساخت توپ غولپیکر در عراق، یکی از موفقیتهای مقدماتی بزرگ در راه ساخت سلاح هستهای است و سیستم پیچیدهای دارد.
ما پروژه ساخت توپ غولپیکر را از دوستانمان مخفی نگه داشتیم. شرکت، پروژه تحقیقاتی خود را در ارتفاعات بلند آمریکا - کانادا HARP انجام میداد. اولین آزمایش پرتاب گلوله در شهر «کوبک» کانادا انجام گرفت. همچنین شرکت مذکور با مساعدت ما، تولید بهترین نوع توپ در جهان یعنی ۵۱۵۵ - ۱۵۵ هاوتزر را آغاز کرد. کشورهای غربی - از جمله رژیم صهیونیستی - کمکهای سخاوتمندانهای به ما کردند تا با قدرت در مقابل حملات ایران ایستادگی کنیم. اگر چه بول به نفع اسرائیل جاسوسی میکرد، اما اسرائیل به او اجازه داده بود تا آنچه در توان دارد، در جهت افزایش قدرت فنی و تاکتیکی توپخانههای ما به کار گیرد.
وقتی میدیدیم هیأتهای اسرائیلی و آمریکایی به همراهی حسین کامل دائم در رفت و آمد هستند، دچار شگفتی میشدم؛ حسین کاملی که ناگهان رو آمد و ستاره بختش شکوفا شد.
درباره حمل این توپها به عراق باید بگویم که وقتی ما به واشینگتن رفتیم، قراردادهای مخفیانهای با شرکتهای اسرائیلی سری امضا کردیم. یکی از بانکها، با موافقت آمریکا، اسرائیل و فرانسه، هزینه این قراردادها را (با دادن وام) تحت پوشش قرار داد.
محموله شامل دو توپ بود: یکی به نام «بابل» که دهانه آن تقریباً ۱۶ اینچ و طول آن ۱۲۰ پا بود. این توپ متعلق به شرکت HARP بود. توپ دوم که نام آن را «بابل کبیر» گذاشته بودند، طولش ۵۱۲ پا و دهانهاش ۳۹ اینچ بود. این توپ از ۵۲ قطعه تشکیل شده بود و در حالت ۴۵ درجه، گلوله را تا مسافتی بسیار دور پرتاب میکرد.
این طرح به فکر یکی از مهندسان علوم هستهای به نام «شهرستانی» خطور کرده بود. او تحقیقاتی انجام داده بود مبنی بر اینکه توپ غولپیکر میتواند در آینده برای پرتاب ماهوارههای جاسوسی و ... به کار گرفته شود. موشک [گلوله]این توپ غولپیکر که طی ۳ مرحله کار میکرد، به واسطه توپ ۱۶ اینچی پرتاب میشد و تا مسافت ۵۰۰۰ مایل را طی میکرد. گلولههای این توپ بسیار کم هزینهتر از موشکهای بالستیک هستند و میتوانند سیستمهای دفاعی دشمن را بشکافند؛ منتهی با توجه به مسافت زیادی که طی میکنند، در برخورد با هدف دقیق نیستند.
از این توپها در نبردهای شلمچه - یعنی کربلای ۴ و کربلای ۵ - استفاده شد. توپ مذکور، صدای عجیبی ایجاد میکرد. این توپ از اطراف بصره شلیک میشد و ما تصور میکردیم در بصره زلزله آمده است. یکی از خلبانان که آثار به جا مانده از اصابت گلوله توپ غولپیکر را گزارش میکرد، گفت: «یک روستا را به طور کامل ویران کرد. یک روستای مرزی را با اهالی، مدارس و کوچه و بازار آن از بین برد.»
صدام را در جریان نتایج توپ گذاشتند. او با خوشحالی گفت: «این به اسرائیل برمیگردد که پول و موفقیتهای او در زمینه کشتار به ما معرفی کرد.»
ما گمان میکردیم به کارگیری این سلاح پیشرفته، حملات نیروهای اسلام را محدود خواهد کرد، اما این تصور خامی بیش نبود. وزیر دفاع در یک نشست محرمانه در وزارت دفاع گفت: «به کارگیری توپهای پیشرفته موجب خواهد شد ایرانیهایی که با ما دشمنی کمتری دارند، از این پس در حمله به ما دچار تردید شوند.»
عدنان خیرالله - وزیر دفاع - این برداشت را برای صدام حسین بازگو میکند. صدام میگوید: «من چنین نظری را قبول ندارم. من معتقدم ایرانیها به حملات خود و کشته شدن ادامه خواهند داد تا به هدفشان برسند.» در واقع تفکر صدام ناشی از نبردهای اخیر بود.
انتهای پیام/ 122
