سینما؛ سلاحی بازدارنده در جنگ روایتها
گروه فرهنگ دفاعپرس ـ رسول حسنی ولاشجردی؛ همه قدرتهای جهان با هر نوعی از نگاه سیاسی که روی کار آمدهاند برای بقا و حفظ خود نیازمند بازدارندگی است، بدون بازدارندگی اگر بقایی نداشته باشند وابسته خواهند شد و وابستگی به دیگر قدرتها هر چند در ظاهر موجودیت دارند اما عاری از هویت هستند.

حفظ قدرت هر حکومت برخلاف تصور بیش از اتکا به اقتدار نظامی، اقتدار سیاسی و اقتصادی در اتکا به اقتدار علمی و مهمتر از آن اقتدار فرهنگی وابسه است. اما یک نکته در این میان از اهمیت برتر و ویژهای برخوردار است. اقتدار فرهنگی برخلاف دیگر مظاهر مدنیت و قدرت نیازمند به پشتوانهای غنی است.
کشورهای نوظهوری چون آمریکا عاری از این ویژگی است حال آنکه کشوری چون ایران به دلیل غنای فرهنگی فینفسه دارای اقتدار فرهنگی است به شرط آنکه این اقتدار تقویت شده و آسیبهای آن مرتفع شود. علاوه بر حفظ این اقتدار باید برای اشاعه و صدور آن نیز تلاش کرد. بخصوص در این عصر و زمانه که دیگر صاحبان قدرت برای افزایش ضریب نفوذ خود تنها قائل به اقتدار نظامی نیستند. کشورهایی چون آمریکا بیش از آنکه به تجهیز قوای نظامی خود بپردازند به تقویت خود در جبهه فرهنگی اهمیت میدهند.
درستتر این است که آمریکا ابتدا دیگر ملتها را با ابزار فرهنگی به انقیاد خود در میآورند و اگر نتوانسند کاری از پیش ببرند به سراغ گزینههای دیگر میروند. به همین دلیل است که هالیوود به همان اندازه برای سیاستمداران آمریکا مهم است که پنتاگون اهمیت دارد. چرا که جنگ فرهنگی در صورت پیروزی دستاوردهای مهمتری برای جبهه پیروز خواهد داشت. در صورتی که هزینه آن کمتر نیز هست. ایران اسلامی به همین دلیل موجه باید در کنار اقتدار سیاسی و نظامی به اقتدار فرهنگی نیز بیندیشد.
بخصوص اینکه تاریخ ایران اسلامی عمر کوتاهی دارد و در این عمر کوتاه به یکی از کشورهای جهان تبدیل شده است و در این سالهایی که از پشت سر گذاشته فتنههایی عظیمی را از سرگذرانده و برای همین مسئله اقتدار فرهنگی اهمیت خود را بیش از هر مولفه قدرت نشان میدهد. متاسفانه روایت مخالفان ایران اسلامی از فتنهها و تاریخ انقلاب اسلامی بیش از روایت حامیان ایران اسلامی است و این معضل سبب شده بخش از ذهنیت نسل جوان دچار اغتشاش شده و در آشوبها دچار فریب شوند.
اگر مراکز فرهنگی ما با دقت و سرمایهگذاری و کادرسازی وارد جنگ روایتها میشدند ما هزینههای کمتری در فتنهها میپرداختیم. با نگاهی به آثار ساخته شده توسط مخالفان نظام اسلامی با آثار ساخته شده توسط حامیان نظام اسلامی در خصوص فتنهها قیاس کنیم در مییابیم که ما تا چه میزان دچار کمکاری شدهایم.
اهمیتی ندارد که آثار تولید شده توسط معاندان در چه سطحی ازاستانداردهای سینمایی قرار دارد، مهم این است که آنها توانستهاند بخشی از ذهنیت نسل جوان را حتی برای مدتی کوتاه به خود معطوف سازند. باید دید ما در جنگ روایتها ما کجای میدان قرار داریم و تا چه میزان بر این میدان وسیع اشراف و احاطه داریم.
واقعیت این است جنگ روایتها در جهان امروز تعریف جدیدی از تقابل قدرتها ارائه کرده است، به این معنا که میدان جنگ تنها در عرصه نظامی تشکیل نمیشود. هر میدان جنگ نیازمند سلاحی بازدارنده است و سینما در جنگ روایتها سلاحی بازدارنده است.
آیا مدیران فرهنگی، فعالان حوزه رسانه، هنرمندان، سینماگران و نویسندگان بر جبهه فرهنگی ابعاد جنگ روایتها احاطه پیدا کردهاند یا نه؟ پاسخ هر چه باشد نتیجه این این است که ما برای رسیدن قله اقتدار در جبهه فرهنگی و جنگ روایتها فاصله بسیار داریم و روز سینما فرصتی است برای بازنگری به دستاوردهای سینما در مواجه با تک فرهنگی دشمن که هر روز نمود بیشتری میکند.
انتهای پیام/ 161
