مسائل جانبازان اعصاب و روان را نباید با نگاهی تاریخی روایت کنیم
به گزارش خبرنگار فرهنگ دفاعپرس، نمایش «بر موج دلدار» به نوسیندگی و کارگردانی «میثم شمسیان» و براساس طرحی از «بهرام کاظمی» در تالار محراب در حال اجرا است. این نمایش به زندگی و مصائب یک جانباز اعصاب و روان میپردازد.
شمسیان درباره روند نگارش نمایشنامه و انگیزه شکلگیری این نمایش اظهار داشت: ایده اولیه شکلگیری نمایشنامه «بر موج دلدار» از دغدغهای انسانی شکل گرفت؛ دغدغهای درباره آدمهایی که بخشی از زندگی و آرامش خود را برای دفاع از سرزمین و مردمشان گذاشتند، اما گاهی آنچه بر آنها گذشته، کمتر دیده و شنیده شده است. لازم به ذکر است این ایده مستند و واقعی بود که توسط زندهیاد بهرام کاظمی تنظیم شد که قرار بود باهم این نمایشنامه را کار کنیم که متاسفانه فوت شدند. اما بنده نگارش نمایشنامه را تمام کردم و تلاش کردم آن را اجرا کنم.
وی ادامه داد: در روند نگارش نمایشنامه، برای من مهم بود که جانباز اعصاب و روان را نه صرفاً به عنوان یک «قهرمان جنگ» و نه فقط به عنوان یک فرد آسیبدیده، بلکه به عنوان انسانی با احساسات، خاطرات، دلتنگیها، ترسها و آرزوهای خودش ببینم. انسانی که جنگ برای او با پایان یافتن میدان نبرد تمام نشده و شاید سالها بعد، در ذهن و زندگیاش همچنان ادامه داشته باشد. همچنین این نمایش تلاش میکند به بخش کمتر دیدهشدهای از زندگی این آدمها نزدیک شود؛ به رنجهایی که گاهی در سکوت اتفاق میافتد و به خانوادههایی که در کنار آنها با این زخمهای پنهان زندگی میکنند.
شمسیان در خصوص مشکلات تولید این اثر نمایشی بیان کرد: طبیعتاً تولید یک اثر نمایشی در شرایط اقتصادی امروز کار سادهای نیست. افزایش هزینههای تولید، دکور، لباس، تبلیغات و سایر هزینههای اجرایی، کار تئاتر را با چالشهای جدی روبهرو کرده است. از طرف دیگر، میدانیم که در شرایط اقتصادی موجود، تماشاگر هم با دغدغههای مختلفی روبهروست و شاید رفتن به تئاتر در اولویتهای اولیه زندگی او نباشد. با این حال، از همان ابتدا تلاش کردیم اجازه ندهیم مشکلات اقتصادی، اصل شکلگیری و اجرای این نمایش را تحتالشعاع قرار دهد.
کارگردان «بر موج دلدار» گفت: در طول تولید، سعی کردیم با مدیریت منابع، کاهش هزینههای غیرضروری و همراهی و همدلی عوامل، روند تولید را پیش ببریم. واقعیت این است که در بسیاری از مراحل، چیزی که به ما انرژی و امکان ادامه دادن داد، نگاه حرفهای و همراهی اعضای گروه بود. همه میدانستیم که با چه شرایطی مواجه هستیم، حتی در حین تمرینها با مسائل جنگ روبهرو شدیم، اما انگیزه گرفتیم که به افتخار شهدا، ایثارگران و جانبازان کار را ادامه دهیم و سنگر جبه فرهنگی را خالی نکنیم.
وی افزود: تلاش ما این بود که با وجود تمام محدودیتها، کیفیت اثر را قربانی شرایط اقتصادی نکنیم و تا جایی که امکان داشت، با امکانات موجود بهترین نتیجه را به دست بیاوریم. شاید این مسیر آسان نبود، اما باور داشتیم که «بر موج دلدار» باید به صحنه برسد و این باور، مهمترین نیروی محرک ما برای به پایان رساندن مسیر تولید بود.
شمسیان درباره ضرورت اجرای این نمایش دراین شرایط امروز کشور توضیح داد: این ضرورت به بیش از هر چیز به اهمیت دوباره دیدن و شنیدن انسانهایی برمیگردد که بخشی از بهترین سالهای زندگیشان را در جنگ و دفاع از کشور سپری کردهاند و جنگ اخیر بیشتر به این تفکر صحه گذاشت که مسیر ما درست است. موضوع جانبازان اعصاب و روان، موضوعی مربوط به گذشته نیست. بسیاری از زخمهای جنگ دیده نمیشوند و حتی با گذشت سالها، میتوانند همچنان در زندگی فرد و خانواده او حضور داشته باشند. امروز بیش از هر زمان دیگری لازم است درباره این زخمهای پنهان با زبان هنر صحبت کنیم.
ور در پایان گفت: برای من، تئاتر فرصتی است برای ایجاد گفتوگو. «بر موج دلدار» تلاش میکند مخاطب را با بخشی از واقعیت زندگی یک جانباز اعصاب و روان مواجه کند؛ با تنهایی، خاطرات، آسیبها و همچنین عشق و امیدی که در کنار این رنجها وجود دارد. فکر میکنم در جامعه امروز، با تمام دغدغهها و مشکلاتی که مردم با آنها دستوپنجه نرم میکنند، هنر میتواند فرصتی برای مکث کردن باشد؛ برای اینکه چند ساعت از هیاهوی روزمره فاصله بگیریم و به انسان، رنج او و مسئولیت اجتماعی خودمان فکر کنیم.
انتهای پیام/ 121
