آموزش زبان انگلیسی برای غزه از راه دور

به گزارش خبرنگار بین‌الملل دفاع‌پرس، روزنامه «القدس العربی» در گزارشی به تجربه «رحینه روست» معلم زبان انگلیسی در نروژ پرداخته است؛ زنی که از ژانویه ۲۰۲۵ آموزش زبان انگلیسی به جوانان غزه را در قالب گروه «English for Gaza» آغاز کرده و کلاس‌های خود را به‌صورت آنلاین برگزار می‌کند؛ کلاس‌هایی که در سوی دیگر آن، دانشجویان غزه تلاش می‌کنند در میان صدای پهپادها، قطعی اینترنت و نبود فضای آرام، زمانی برای یادگیری پیدا کنند.

روست که تدریس زبان انگلیسی حرفه روزمره اوست، می‌گوید هدفش از این کار، کسب تجربه حرفه‌ای جدید نبوده، بلکه می‌خواسته کاری در توان خود برای دانش آموزان دانشجویانی انجام دهد که جنگ بسیاری از فرصت‌های آموزشی را از آنان گرفته است. از نگاه او، آموزش زبان انگلیسی می‌تواند به جوانان غزه امکان دهد با صدای خود درباره زندگی و واقعیت‌هایشان با جهان سخن بگویند.

بنا به این گزارش، آموزش آنلاین در چنین شرایطی آسان نیست. ضعف اینترنت، اشتراک‌گذاری صفحه و ارتباط میان معلم و دانشجویان را دشوار می‌کند و صدای پهپاد‌ها نیز گاه با صدای دانشجویان و معلم درهم می‌آمیزد. برخی دانشجویان نیز مجبورند در مکان‌هایی نامناسب و پرسر‌وصدا درس بخوانند.

به همین دلیل، روست تعداد دانشجویان هر گروه را محدود کرده و معمولا بیش از پنج نفر را در یک کلاس نمی‌پذیرد. او به «القدس العربی» می‌گوید محیطی که دانشجویانش در آن زندگی می‌کنند برای یادگیری مناسب نیست، اما نمی‌خواهد این شرایط باعث توقف آموزش شود.

به گفته او، هر مشکل در کلاس به مسئله‌ای برای یافتن راه‌حل تبدیل شده است؛ از تنظیم زمان و تأمین اینترنت گرفته تا پیدا کردن مکانی که بتوان در آن، میان سر‌وصدا، صدای کلمات را شنید. با این حال، اصرار دانشجویان برای یادگیری باعث شده خود او نیز برای ادامه این کلاس‌ها مصمم‌تر باشد.

زبان انگلیسی؛ پلی میان غزه و جهان

روست در این کلاس‌ها زبان انگلیسی آکادمیک تدریس می‌کند؛ مهارتی که نیازمند تمرین و انضباط زیادی است. برخی از دانشجویان او به دنبال رسیدن به تسلط در مکالمه و نوشتار هستند و شماری نیز رؤیای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد به زبان انگلیسی را دارند.

اما برای این معلم ساکن در اروپا، هدف تنها کسب مدرک یا تقویت مهارت زبانی نیست. او معتقد است انگلیسی می‌تواند پلی میان جوانان غزه و جهان باشد و فلسطینیان باید بتوانند خودشان درباره واقعیت زندگی‌شان سخن بگویند.

برخی دانشجویان نیز به او گفته‌اند که هنگام گفت‌و‌گو با دیگران، از میزان توانایی خود در صحبت کردن به انگلیسی شگفت‌زده شده‌اند. روست می‌گوید دانشجویان فلسطینی از امید سرشارند و همین امید، بخشی از چیزی است که او آن را روح فلسطینی می‌داند.

تدریس بدون دریافت دستمزد

روست در ازای آموزش به جوانان غزه هیچ دستمزدی دریافت نمی‌کند و می‌گوید برخی امور در جهان مهم‌تر از پول هستند. او این کار را وظیفه‌ای می‌داند که در برابر جهانی ناعادلانه می‌تواند انجام دهد و خود را فردی می‌بیند که برای آینده «بذر می‌کارد».

به باور او، آموزش در شرایط جنگ معنای متفاوتی پیدا می‌کند. دانشجویان غزه علاوه بر کتاب و کلاس، از زندگی روزمره خود درباره ارزش خانواده، دوستان و جامعه، اهمیت زندگی و حفظ امید در سخت‌ترین شرایط می‌آموزند.

روست درباره آینده دانشجویانش، به جای نام بردن از شغل یا مدرک مشخصی، می‌گوید امیدوار است آنها به رؤیا‌های خودشان برسند.

پیام او به جوانانی که احساس می‌کنند جنگ رؤیاهایشان را به تعویق انداخته، این است که با امکانات موجود به توسعه توانایی‌های خود ادامه دهند، مطالعه کنند، بیاموزند و اشتباهاتشان را فرصتی برای پیشرفت بدانند.

او در عین حال به دانشجویان درباره وابستگی به ابزار‌های هوش مصنوعی برای نوشتن تکالیف یا ترجمه آنها هشدار می‌دهد و تأکید می‌کند که باید خودشان بنویسند، حتی اگر اشتباه کنند؛ زیرا از نظر او، یادگیری واقعی زمانی آغاز می‌شود که انسان تلاش کند صدای خودش را پیدا کند.

انتهای پیام/ ۱۳۴