سینما باید از آمار جنگ عبور کند و به زندگی انسان‌ها بپردازد/ جنگ از دریچه نگاه یک کودک
بهمن رضائی، کارگردان فیلم کوتاه «پاپابندری» حاضر در بخش «وطن به روایت من» چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگ دفاع‌پرس، با اشاره به ایده شکل‌گیری این اثر اظهار داشت: ایده فیلم از واقعیت زندگی پاپابندری، پدربزرگ شهید میکائیل میردورقی، شکل گرفت؛ مردی که پس از شهادت نوه‌اش، شب‌ها کنار مزار او می‌خوابید. این تصویر مدت‌ها ذهنم را درگیر کرده بود و نقطه شروع قصه‌ای شد که درباره دلبستگی عمیق میان یک کودک و پدربزرگش است.
وی درباره نحوه روایت این داستان افزود: در شکل‌گیری فیلم برایم اهمیت داشت که با وجود ریشه تلخ ماجرا، به روایتی صرفاً اندوه‌بار نرسیم. به همین دلیل قصه را از دریچه نگاه کودکی پیش بردیم که از تاریکی می‌ترسد و حضور پدربزرگ برای او معنای امنیت و آرامش دارد.
این کارگردان با اشاره به استفاده از انیمیشن در فیلم «پاپابندری» توضیح داد: تلاش کردیم با بهره‌گیری از انیمیشن، فضای فیلم را تلطیف کنیم و به جهان ذهنی و روحیات کودکان و نوجوانان نزدیک‌تر شویم. انیمیشن در این اثر صرفاً یک عنصر بصری نیست، بلکه بخشی از زبان روایت ماست و کمک می‌کند احساسات و تخیلاتی را که در جهان کودک وجود دارد، بهتر به تصویر بکشیم.
دوست دارم «پاپابندری» برای خانواده شهید میردورقی آرامش‌بخش باشد
رضائی درباره مخاطبانی که علاقه‌مند است فیلمش را تماشا کنند، بیان کرد: بیش از هر کسی دوست دارم پاپابندری حقیقی، پدربزرگ شهید میکائیل میردورقی، این فیلم را ببیند. قصه از دل واقعیت زندگی او شکل گرفته و امیدوارم تماشای آن بتواند برای لحظاتی به او آرامش بدهد. می‌دانم هیچ فیلمی نمی‌تواند جای خالی یک عزیز را پر کند، اما شاید هنر بتواند بخشی از دلتنگی انسان‌ها را تسکین دهد.
وی با اشاره به کودکان آسیب‌دیده از جنگ ادامه داد: دوست دارم هم‌کلاسی‌های شهدای مدرسه شجره طیبه میناب نیز این فیلم را تماشا کنند. دلم می‌خواهد این کودکان در مواجهه با فقدان دوستانشان، از طریق قصه و خیال اندکی آرامش پیدا کنند و احساس کنند دوستانشان در آرامش هستند.
کارگردان «پاپابندری» تأکید کرد: اگر این فیلم بتواند برای پدربزرگ شهید میردورقی یا حتی یکی از کودکانی که دوستانشان را از دست داده‌اند، لحظه‌ای تسکین و امید ایجاد کند، برای من ارزشی فراتر از هر جایزه سینمایی خواهد داشت.
سینما باید از آمار جنگ عبور کند و به زندگی انسان‌ها بپردازد
این فیلم‌ساز با اشاره به اهمیت بخش «وطن به روایت من» در جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران اظهار داشت: اهمیت این بخش در فراهم کردن فرصتی برای روایت تجربه‌های انسانی جنگ است؛ تجربه‌هایی که فراتر از آمار و تصاویر خبری هستند و زندگی خانواده‌ها، کودکان و بازماندگان را برای همیشه تغییر می‌دهند.
وی افزود: سینما می‌تواند به لایه‌هایی از این تجربه‌ها نزدیک شود که شاید در گزارش‌های خبری فرصت چندانی برای بیان آن‌ها وجود نداشته باشد. فیلم کوتاه نیز به دلیل امکان تمرکز بر یک موقعیت یا رابطه انسانی، ظرفیت بالایی برای پرداختن به چنین موضوعاتی دارد؛ البته به شرط آنکه فیلم‌ساز به‌جای تکرار تصاویر آشنا، زاویه دیدی صادقانه و مستقل پیدا کند.
رضائی درباره رویکرد خود در ساخت «پاپابندری» گفت: در این فیلم تلاش کردم به‌جای بازنمایی مستقیم خشونت، به تأثیر فقدان بر جهان کودک بپردازم. معتقدم برای درک ابعاد انسانی جنگ باید به ترس‌ها، خاطرات و دلبستگی‌های کودکانی نیز توجه کنیم که زندگی آن‌ها تحت تأثیر این اتفاقات قرار گرفته است.
وی با تأکید بر ضرورت توجه به روایت‌های انسانی در آثار مرتبط با جنگ خاطرنشان کرد: به نظرم فیلم‌هایی تأثیرگذارتر هستند که بتوانند از سطح واقعه عبور کنند و مخاطب را با انسان‌های درون آن مواجه سازند. امیدوارم بخش «وطن به روایت من» زمینه دیده شدن چنین روایت‌هایی را فراهم کند و به ماندگاری خاطرات و تجربه‌های انسانی این روزها کمک کند.
جشنواره فیلم کوتاه فرصتی برای دیده شدن نگاه‌های متفاوت است
این کارگردان درباره اهمیت حضور در چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران بیان کرد: حضور دوباره در این جشنواره، این بار با فیلمی که خودم کارگردانی کرده‌ام، تجربه متفاوتی برای من است. اهمیت جشنواره فقط به رقابت و دریافت جوایز محدود نمی‌شود، بلکه فرصتی برای دیده شدن فیلم‌ها و مواجهه با نگاه‌های متفاوت در سینماست.
وی ادامه داد: برای من مهم‌ترین اتفاق این است که فیلم از دایره سازندگانش فراتر برود و بتواند با مخاطب ارتباط برقرار کند. همیشه برایم جذاب بوده که چگونه می‌توان از یک اتفاق واقعی یا تصویری ساده، قصه‌ای ساخت که تماشاگر را درگیر کند و تا مدت‌ها در ذهن او باقی بماند.
رضائی با اشاره به سوابق فعالیت حرفه‌ای خود گفت: کارشناسی ارشد تهیه‌کنندگی تلویزیون دارم و حدود ۱۰ سال در حوزه تدوین و طراحی گرافیک فعالیت کرده‌ام. تجربه حضور در حوزه‌های مختلف تصویری، از تدوین و طراحی گرافیک تا ساخت مستند، به‌تدریج مرا به سمت فیلم‌سازی داستانی سوق داد. پیش از «پاپابندری» سه فیلم مستند کوتاه ساخته‌ام و این اثر دومین تجربه من در کارگردانی فیلم داستانی است.
این فیلم‌ساز در پایان خاطرنشان کرد: سه سال پیش نیز در مقام تهیه‌کننده با فیلم کوتاه «خودکشی به سبک نیچه» در جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران حضور داشتم. این فیلم موفق شد جوایز متعددی از جمله بهترین فیلم داستانی، بهترین فیلم‌نامه، بهترین تدوین و بهترین طراحی صحنه و لباس را از این جشنواره دریافت کند.
انتهای پیام/ 121
