جمشیدی: جنگ عقیده و باور نمی‌شناسد؛ همه در رنج و پیامدهای آن سهیم‌اند
حسین جمشیدی، کارگردان فیلم کوتاه «نیان» حاضر در چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگ دفاع‌پرس، با اشاره به پیشینه فعالیت خود در عرصه تئاتر اظهار داشت: فعالیت هنری‌ام را با تئاتر و بازیگری آغاز کردم. برایم جذاب بود که می‌توان در نقش‌های گوناگون بازی کرد و دنیاهای متفاوتی ساخت. همین موضوع باعث شد به ساخت فیلم کوتاه علاقه‌مند شوم؛ چراکه در این قالب می‌توان جهان‌هایی را خلق کرد که شاید در سینمای حرفه‌ای و بدنه کمتر امکان پرداختن به آن‌ها وجود داشته باشد.
وی ادامه داد: فیلم کوتاه این فرصت را به ما می‌دهد که تجربه‌های متفاوتی داشته باشیم، ریسک کنیم و به سراغ موضوعاتی برویم که شاید در سینمای حرفه‌ای امکان پرداختن به آن‌ها فراهم نباشد. همچنین فیلم‌سازی به ما اجازه می‌دهد موقعیت‌هایی را برای مخاطب خلق کنیم تا خودش درباره موضوعات مختلف قضاوت کند یا از زاویه‌ای تازه به مسائل نگاه کند. به نظرم این ظرفیت، اتفاقی مهم و ارزشمند است.
جمشیدی درباره تجربه‌های فیلم‌سازی خود بیان کرد: تاکنون چهار فیلم ساخته‌ام. دو اثر نخستم با نام‌های «مارمولودی» و «کبریت» در فضای دهه ۶۰ روایت می‌شدند و به دلیل زمان کوتاه، در جشنواره‌های مختلف حضور پیدا کردند. پس از آن نیز فیلم «کاپیتان تورس» را ساختم و آخرین اثرم «نیان» است. سال گذشته با فیلم «کاپیتان تورس» در بخش اقتباسی و بخش اصلی جشنواره حضور داشتیم و در روز نخست جشنواره، این فیلم در میان ۱۰ اثر برتر آرای مردمی قرار گرفت و با استقبال خوبی مواجه شد. امسال نیز با فیلم کوتاه «نیان» در جشنواره حضور دارم.
این کارگردان در ادامه با اشاره به اهمیت بخش «وطن به روایت» اظهار داشت: خوشحالم که جشنواره بخشی اختصاصی برای فیلم‌های مرتبط با جنگ در نظر گرفته است، اما امیدوارم توجه بیشتری به این بخش شود و جوایز ویژه‌تری برای آثار آن در نظر گرفته شود. برای مثال، اختصاص دو جایزه تقدیری به فیلم‌های دیگر یا فراهم کردن زمینه‌ای برای دیده شدن بازی‌های بازیگران این آثار می‌تواند اتفاق خوبی باشد.
وی افزود: احتمالاً نگاه جشنواره این بوده است که موضوعات مختلف را در کنار یکدیگر قرار دهد، اما با توجه به اینکه کشور درگیر جنگ شد، دغدغه برخی فیلم‌سازان، از جمله ما، به وطن و ایران معطوف شد. همین مسئله باعث شد امسال با نگاهی متفاوت به فیلم‌سازی درباره یک اتفاق ملی بپردازیم.
جمشیدی درباره شکل‌گیری ایده فیلم «نیان» گفت: در ابتدا ایده دیگری برای ساخت فیلم داشتم و برای تولید آن نیز تلاش زیادی کرده بودیم، اما در جریان جنگ، اتفاقی برای یکی از دوستانمان رخ داد. برای پیدا کردن او به محل حادثه رفتیم، اما متأسفانه او را از دست دادیم و زیر آوار جان باخت. این اتفاق باعث شد ایده ساخت «نیان» به ذهنم برسد.
وی تصریح کرد: می‌خواستم از طریق این فیلم به مخاطب بگویم که جنگ، جنگ همه ماست و تفاوتی ندارد چه عقیده‌ای داشته باشیم، چه نگاهی به زندگی داشته باشیم یا مذهبی و غیرمذهبی باشیم. جنگ اتفاقی است که یک کشور را درگیر می‌کند و بر زندگی همه افراد جامعه تأثیر می‌گذارد.
کارگردان فیلم کوتاه «نیان» با تأکید بر ضرورت توجه به ابعاد انسانی فقدان در جنگ خاطرنشان کرد: نگاه من به این فیلم این بود که جنگ را صرفاً از زاویه از دست دادن یک نفر نبینیم. وقتی فردی را در جنگ از دست می‌دهیم، در واقع خانواده، دوستان و اطرافیان او نیز با فقدان روبه‌رو می‌شوند. شاید ما یک نفر را از دست بدهیم، اما ۱۰ یا ۲۰ نفر دیگر هم در کنار او، به شکلی دیگر، این فقدان را تجربه می‌کنند.
وی ادامه داد: پذیرش از دست دادن یک انسان در جنگ، شرایط متفاوتی دارد. شاید کنار آمدن با مرگ طبیعی یا مرگی که در اثر تصادف رخ می‌دهد، برای بازماندگان مسیر متفاوتی داشته باشد، اما جنگ می‌تواند احساسات دیگری مانند کینه و میل به انتقام را نیز ایجاد کند. دلیل من برای ساخت این فیلم، پرداختن به همین مسئله بود؛ اینکه جنگ فقط یک نفر را از ما نمی‌گیرد، بلکه زندگی و خاطرات بسیاری از افراد را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.
جمشیدی در پاسخ به پرسشی درباره مخاطبان فیلم خود گفت: دوست دارم همه مخاطبان این فیلم را ببینند و امیدوارم بتوانیم با اثرمان ارتباط گسترده‌تری با تماشاگران برقرار کنیم. به نظرم هرچه تعداد مخاطبانی که فیلم را می‌بینند بیشتر باشد، بهتر می‌توانیم پیام و دغدغه خود را منتقل کنیم.
وی همچنین درباره ویژگی‌های بخش «وطن به روایت» بیان کرد: از اینکه چنین بخشی با محوریت فیلم‌های جنگی در جشنواره وجود دارد، خوشحالم و حضور در آن را اتفاق مثبتی می‌دانم. با این حال، قرار گرفتن فیلم‌های جنگی در یک بخش مشخص ممکن است بخشی از داستان یا فضای کلی آثار را پیش از تماشا برای مخاطب آشکار کند؛ زیرا تماشاگر با پیش‌زمینه‌ای مشخص به سراغ فیلم‌ها می‌رود.
این کارگردان تأکید کرد: با وجود این، ایجاد بخش «وطن به روایت» را اتفاق خوبی برای جشنواره امسال می‌دانم و خوشحالم که فیلم «نیان» نیز در این بخش حضور دارد، اما امیدوارم مسئولان جشنواره توجه بیشتری به این بخش داشته باشند و حمایت از آن را هم در زمینه جوایز و هم در زمینه اکران جدی‌تر دنبال کنند.
جمشیدی در پایان با اشاره به شرایط نمایش فیلم‌های این بخش گفت: فیلم ما در سه سانس اکران می‌شود، اما سالن نمایش بسیار کوچک است. امیدوارم امکان اختصاص سالن بزرگ‌تری به فیلم‌های این بخش فراهم شود تا مخاطبان بیشتری بتوانند آثار را تماشا کنند و فیلم‌ها فرصت بهتری برای ارتباط با تماشاگران داشته باشند.
انتهای پیام/ 121
