تشدید فشارها بر آیزنکوت برای ائتلاف با احزاب عربی

روز پنج‌شنبه ۲۰۰ معترض در برابر منزل «گادی آیزنکوت» در شهر هرتسلییا تجمع کردند و با سردادن شعار‌هایی همچون «ملت تصمیم گرفت: شراکت یهودی و عربی» از وی خواستند تا مسئولیت تشکیل دولت با مشارکت اعراب را بر عهده بگیرد.
کد خبر: ۸۷۳۷۵۵
تاریخ انتشار: ۱۰ آبان ۱۴۰۵ - ۱۱:۳۰ - 01November 2026

به گزارش خبرنگار بین‌الملل دفاع‌پرس، در تحولی که گویای تشدید فشار‌های داخلی در رژیم صهیونیستی برای پایان دادن به سیاست حذف و به حاشیه‌راندن احزاب عربی از سپهر سیاسی است، بیش از ۴۰۰ چهره به اصطلاح نویسنده، شاعر، هنرمند و فرهنگی «اسرائیل» با امضای طوماری، از رهبران احزاب اپوزیسیون خواستند تا با تشکیل یک ائتلاف سیاسی مشترک با احزاب عربی، زمینه را برای تشکیل دولتی جدید جهت برکناری بنیامین نتانیاهو فراهم کنند.

انتخابات اسرائیل

امضا کنندگان این بیانیه، مخاطب خود را رهبران موسوم به «اردوگاه تغییر» از جمله «گادی آیزنکوت» (رئیس حزب یاشار)، «نفتالی بینیت» و «یائیر لاپید» (رهبران حزب معاً)، «یائیر گولان» (رئیس حزب دموکرات‌ها) و «آویگدور لیبرمن» (رئیس حزب اسرائیل خانه ما) قرار داده و از آنها خواسته‌اند با عبور از اختلافاتی سیاسی و ایدئولوژیک، بلوک واحدی متشکل از احزاب یهودی و عربی تشکیل دهند.

در متن این طومار آمده است که امضاکنندگان از تمامی اجزای اردوگاه تغییر (اعم از جناح‌های یهودی و عربی) می‌خواهند تا با پیوستن به این ائتلاف، حرکتی «شجاعانه و تاریخی» را برای دستیابی به واقعیتی مبتنی بر برابری، تسامح و شراکت رقم بزنند.

این چهره‌های فرهنگی تأکید کردند که باید از موانع ناشی از پیش‌داوری‌ها، نژادپرستی و تحریکات عبور کرد و بر اساس منافع مشترک برای پایان دادن به وضعیت آشوب‌زده‌ای که دولت راست افراطی به ریاست نتانیاهو به بار آورده، تلاش نمود.

طومار مذکور با انتقاد از تداوم فعالیت دولت کنونی، بقای آن را تهدیدی جدی برای دموکراسی و آینده «اسرائیل» دانست و به مواردی، چون تخریب ساختار‌های داخلی، جنگ‌های فرسایشی، انزوای روزافزون بین‌المللی و تشدید خشونت‌ها اشاره کرد.

امضاکنندگان خاطرنشان کردند که همکاری سیاسی نباید بر مبنای دوستی یا دشمنی میان طرفین شکل بگیرد، بلکه محور آن باید وجود یک هدف مشترک باشد و از رهبران اپوزیسیون خواستند اختلافات را کنار گذاشته و برای تشکیل دولت جایگزین اقدام کنند.

مشارکت احزاب عربی در قدرت، محور اصلی این طومار بوده است؛ به‌طوری‌که امضاکنندگان تصریح کردند شهروندان عرب در تمامی ابعاد زندگی از جمله بیمارستان‌ها، داروخانه‌ها و سیستم حمل‌ونقل حضور فعال دارند، رأی‌دهندگان آنها بخش جدایی‌ناپذیری از جامعه محسوب می‌شوند و کاملاً طبیعی است که در رهبری کشور و تصمیم‌گیری‌های کلان نقش‌آفرینی کنند.

در بخشی از این بیانیه آمده است: «احزاب عربی دست خود را برای اصلاحات دراز کرده‌اند و نباید این دستِ درازشده را نادیده گرفت.» این بیانیه خواستار به‌رسمیت شناختن حق نمایندگان این احزاب برای مشارکت در رهبری دولت شد و تأکید کرد که نباید با شهروندان عرب به گونه‌ای رفتار شود که انگار خارج از معادله سیاسی قرار دارند.

چهره‌های مشهوری در حوزه‌های ادبیات، هنر، سینما، تئاتر و موسیقی در میان امضاکنندگان این طومار دیده می‌شوند؛ از جمله: «آحینوعام نینی» (خواننده)، «ایتای تیران» (بازیگر و کارگردان)، «شیرا نائور» (بازیگر)، نویسندگانی، چون «اورلی کاستل بلوم»، «تسرویا شالیف»، «دوریت رابینین» و «یهودیت کاتسیر»، به همراه «درور مشعانی» (نویسنده)، «یهوشع سوپول» (نمایش‌نامه‌نویس)، «موتی لرنر» و «دالیا شیمکو» (کارگردانان) و «دانیلا لندن دکل» (نقاش و نویسنده).

انتشار این بیانیه هم‌زمان با تحرکات مردمی در چندین شهر «اسرائیل» در حمایت از تشکیل دولت مشترک یهودی-عربی بود؛ به‌طوری‌که شهر‌های تل‌آویو، قدس و حیفا شاهد تظاهرات مشترک عرب‌ها و یهودیان با پلاکارد‌هایی در حمایت از شراکت سیاسی و مخالفت با حذف احزاب عربی بود.

رژیم صهیونیستی

همچنین روز پنج‌شنبه (۲۹ اکتبر)، نزدیک به ۲۰۰ معترض در برابر منزل «گادی آیزنکوت» در شهر هرتسلییا تجمع کرده و با سردادن شعار‌هایی همچون «ملت تصمیم گرفت: شراکت یهودی و عربی»، از وی خواستند تا رهبری تحولی برای تشکیل دولت با مشارکت اعراب را بر عهده بگیرد. تجمعات مشابه‌ای نیز در دیگر شهر‌های صهیونیست‌نشین برگزار شد.

این تحولات در شرایطی رخ می‌دهد که نتایج انتخابات اخیر نشان داد ائتلاف حامی نتانیاهو ۵۳ کرسی، اردوگاه تغییر ۴۸ کرسی و احزاب عربی ۱۹ کرسی (شامل ۱۱ کرسی برای «فهرست مشترک» و ۸ کرسی برای «فهرست متحد عربی» به ریاست منصور عباس) به دست آورده‌اند. برای تشکیل دولت در رژیم صهیونیستی کسب دست‌کم ۶۱ کرسی از مجموع ۱۲۰ کرسی کنست الزامی است.

با این حال، در حالی که همکاری با احزاب عربی به یکی از گزینه‌های پیش روی رهبران اپوزیسیون تبدیل شده، این سناریو با موانع جدی درون‌گروهی در اردوگاه تغییر مواجه است؛ به‌ویژه اصرار «آویگدور لیبرمن» بر عدم مشارکت در دولتی که به حمایت یا اتکای احزاب عربی وابسته باشد.

از سوی دیگر، «گادی آیزنکوت» پیش‌تر در جریان تبلیغات انتخاباتی اعلام کرده بود که از احزاب عربی درخواست حمایت نخواهد کرد و برای هرگونه شراکت سیاسی پیش‌شرط‌هایی نظیر به‌رسمیت شناختن «اسرائیل» به عنوان دولتی یهودی، دموکراتیک و لیبرال، پایبندی به بیانیه استقلال و تروریست خواندن جنبش حماس را مطرح کرده و گفته بود هیچ حزب عربی را نمی‌شناسد که واجد این شرایط باشد.

در نقطه مقابل، «یائیر گولان»، رئیس حزب دموکرات‌ها، حمایت خود را از شراکت با احزاب عربی اعلام کرده و پس از انتخابات برای بررسی راه‌های همکاری و تشکیل دولت جایگزین با «منصور عباس»، رئیس فهرست متحد عربی، دیدار کرد.

مجموع این تحولات، رهبران اردوگاه تغییر را در برابر فشار‌های فزاینده سیاسی و مردمی قرار داده تا موضع خود را درباره مشارکت احزاب عربی در قدرت مشخص کنند؛ چرا که نتایج انتخابات ثابت کرد نادیده گرفتن این احزاب، مسیر دستیابی به اکثریت پارلمانی را به شدت دشوار ساخته است.

انتهای پیام/ ۱۳۴

نظر شما
captcha
پربیننده ها
آخرین اخبار