حدادعادل: رهبر شهید با وجود برخورداری از ذوق شاعری کم‌نظیر، هرگز در محافل ادبی به دنبال جلوه‌گری نبودند

رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی با اشاره به تسلط رهبر شهید انقلاب بر شعر و ادبیات فارسی گفت: ایشان با وجود اینکه شاعری درجه‌یک بودند، در محافل ادبی بیشتر شنونده شعر دیگران بودند و هیچ‌گاه در پی مطرح کردن شعر‌های خود نبودند.
کد خبر: ۸۷۸۴۱۴
تاریخ انتشار: ۲۵ آبان ۱۴۰۵ - ۱۸:۲۳ - 16November 2026

به گزارش خبرنگار فرهنگ دفاع‌پرس، «غلامعلی حدادعادل» رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی در آیین گرامیداشت امین شعر و ادب پارسی و رونمایی از کتاب «از دفتر شعر امین» با اشاره به ویژگی‌های شخصیتی و ادبی رهبر شهید انقلاب اسلامی اظهار داشت: ایشان در دوران ریاست‌جمهوری گاهی در نماز جمعه یکی دو بیت شعر می‌خواندند و در دوران رهبری نیز به‌ندرت در سخنرانی‌ها یا پیام‌های خود به شعر استناد می‌کردند.

حداد

وی افزود: این موضوع از آن جهت شگفت‌انگیز است که ایشان خود شاعری درجه‌یک بودند. همه کسانی که شعر می‌گویند، می‌دانند که شاعر معمولاً شعر را برای خوانده شدن و عرضه کردن می‌سراید؛ چراکه هنر در ذات خود میل به جلوه‌گری دارد، اما رهبر شهید با وجود برخورداری از ذوق و توانایی کم‌نظیر شاعری، در محافل ادبی بیشتر شنونده بودند.

حدادعادل ادامه داد: ایشان در جلسات شعر، گاهی سه ساعت یا بیشتر می‌نشستند و به سروده‌های شاعران گوش می‌دادند، اما خودشان کمتر لب به شعرخوانی می‌گشودند. هیچ‌گاه دیده نشد که در جمع شاعران بگویند من هم شعری دارم یا اجازه بخواهند شعر خود را بخوانند. این رفتار نشان‌دهنده تسلط و خویشتن‌داری ایشان بود. البته در محافل خصوصی و در جمع دوستان صمیمی، گاهی شعر‌های خود را می‌خواندند و دوستان خراسانی ایشان نیز از این قاعده مستثنا بودند.

رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی با اشاره به توجه ویژه رهبر شهید به عرصه‌های مختلف فرهنگی و هنری تصریح کرد: ایشان موضوعاتی را که در جامعه مهم و ضروری می‌دانستند، در برنامه رهبری خود قرار می‌دادند. برای نمونه، با توجه به انس عمیقی که با قرآن داشتند و علاقه‌ای که به هنر‌های قرآنی و معارف این کتاب آسمانی نشان می‌دادند، برای قاریان قرآن احترام ویژه‌ای قائل بودند.

وی افزود: رهبر شهید از دوران جوانی به قاریان بزرگ مصری علاقه داشتند و با دشواری نوار‌های تلاوت قرآن را از مصر به ایران می‌آوردند و به آنها گوش می‌سپردند. بر همین اساس، هر سال روز نخست ماه مبارک رمضان را به دیدار با قاریان قرآن اختصاص می‌دادند.

حدادعادل با اشاره به اهتمام رهبر شهید به مداحان و شاعران خاطرنشان کرد: ایشان مداحان، نوحه‌خوانان و مرثیه‌خوانان را نیز از عناصر مهم فرهنگی جامعه می‌دانستند و هر سال در روز ولادت حضرت فاطمه زهرا (س) میزبان آنان بودند. همچنین شب ولادت امام حسن مجتبی (ع) در ماه مبارک رمضان را به دیدار و نشست با شاعران اختصاص می‌دادند.

وی با تأکید بر ضرورت شناخت روش حکمرانی فرهنگی رهبر شهید گفت: وقتی می‌گوییم ایشان رهبری حکیم بودند، این سخن تعارف نیست. باید به جزئیات رفتار و روش‌های ایشان توجه کنیم و از حکمت عملی ایشان درس بگیریم.

رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی با بیان اینکه رهبر شهید هیچ‌گاه به دنبال برجسته کردن عیب‌های مردم در عرصه عمومی نبودند، بیان داشت: ایشان به‌ندرت در سخنان عمومی از افراد و مردم انتقاد تلخ می‌کردند. روششان این بود که جنبه‌های مثبت را شناسایی، تقویت و معرفی کنند و با الگوسازی، زمینه اصلاح رفتار‌های اجتماعی را فراهم آورند.

وی ادامه داد: برای نمونه، سال‌ها مداحان را به حضور دعوت می‌کردند و این جلسات از صداوسیما پخش می‌شد. این روند نه یک سال و دو سال، بلکه به مدت ۳۶ سال ادامه داشت و به‌تدریج در جامعه الگوسازی می‌کرد و موجب تغییر و ارتقای روش‌ها می‌شد. ایشان در حوزه شعر و تلاوت قرآن نیز همین شیوه را دنبال می‌کردند.

حدادعادل با اشاره به شیوه ظریف رهبر شهید در اصلاح اشکالات افراد گفت: البته ایشان از کنار عیب‌ها هم نمی‌گذشتند، اما تذکرات خود را به‌صورت خصوصی، دوستانه، صمیمانه و محترمانه مطرح می‌کردند. برای مثال، اگر مداحی در شعر یا محتوای مرثیه خود نکته نامناسبی بیان می‌کرد، پس از پایان جلسه و در فرصتی مناسب، او را صدا می‌زدند و به‌آرامی تذکر می‌دادند.

وی افزود: این تذکرات چنان با لطافت، ظرافت و خوش‌رویی بیان می‌شد که فرد نیز از آن ناراحت نمی‌شد. ایشان همین روش را در مواجهه با شاعران نیز به کار می‌گرفتند؛ یعنی ضمن تقویت نقاط قوت، اشکالات را با بیانی دوستانه اصلاح می‌کردند.

رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی با اشاره به توانایی ادبی رهبر شهید تصریح کرد: به برکت وجود ایشان و ذوق شعری کم‌نظیری که داشتند، هنر شاعری در ایران ارتقا پیدا کرد. کافی است غزل‌ها و اشعار ایشان، از جمله آثاری را که در این دفتر گردآوری شده است، مطالعه کنیم تا دریابیم با شاعری درجه‌یک مواجه هستیم.

وی ادامه داد: ممکن است برخی افراد از سر علاقه و ارادت به رهبر شهید درباره ایشان شعر بسرایند، اما حتی کسانی که چنین ارادتی ندارند، اگر انصاف داشته باشند، باید تصدیق کنند که این اشعار نه‌تنها عاری از عیب، بلکه سرشار از ظرافت‌ها و زیبایی‌های ادبی است. کسانی که دستی در شعر و ادبیات دارند، به‌خوبی لطافت‌ها و ظرافت‌های آثار ایشان را درک می‌کنند.

حدادعادل با اشاره به تأثیر رهبر شهید بر رشد شعر فارسی در دوران پس از انقلاب اسلامی خاطرنشان کرد: ایشان با ذوق و نگاه ادبی خود به ارتقای هنر شاعری در ایران کمک کردند؛ به‌گونه‌ای که معتقدم در آینده، وقتی تاریخ ادبیات ایران در عصر حاضر نوشته شود، همگان باید اعتراف کنند که شعر کهن فارسی، یعنی شعر موزون و قافیه‌دار، در دوران پس از انقلاب اسلامی از نظر کمی و کیفی رشد فوق‌العاده‌ای داشته است.

وی افزود: شعر در این دوران به یک رسانه مردمی و کاربردی تبدیل شده است؛ رسانه‌ای که امروز حتی در میدان‌های جنگ نیز، همان‌طور که میلاد عرفان‌پور اشاره کرد، صدای ملت ایران شده و میدان‌ها با شیپور هنر به هیجان درمی‌آیند.

رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی در پایان ابراز امیدواری کرد که مسیر فرهنگی و ادبی ترسیم‌شده از سوی رهبر شهید ادامه پیدا کند و گفت: باید دعا کنیم خداوند به ما توفیق دهد راهی را که ایشان آغاز کردند، ادامه دهیم و در نگهداری از میراث ارزشمندشان شرمنده ایشان نباشیم. امیدواریم وارثان شایسته‌ای برای آن مرد بزرگ باشیم.

انتهای پیام/ 121

نظر شما
captcha
پربیننده ها
آخرین اخبار