"نوشتم تا بماند" سند سال اول جنگ است

گردآورنده يادداشت‌هاي جنگي آيت الله جمي گفت: کتاب "نوشتم تا بماند"، مجموعه يادداشت‌هاي روزانه جنگ "آيت الله غلامحسين جمي" سندي است که سال نخست جنگ را از 24 مهر 1359 تا 19 مهر 1360 و شکست حصر آبادان دربر ‌مي‌گيرد.
نشست خبري کتاب گنوشتم تا بماند" مجموعه يادداشت هاي روزانه جنگ "آيت الله جمي" در حوزه هنري برگزار شد.
"محسن کاظمي" گردآورنده کتاب، صحبت خود را به دو محور شخصيت آيت الله جمي و کتاب حاضر تقسيم کرد و گفت: غلامحسين جمي امام جمعه آبادان بودند که سوابق انقلابي و مبارزاتي زيادي قبل از انقلاب و پس از سال 1342 داشتند. پيشتر نيز با فداييان اسلام ارتباطي داشته اند.
وي افزود: ايشان در اهرم تنگستان متولد شدند و براي ادامه تحصيل به آبادان آمدند بعد به نجف اشرف رفتند و به آبادان بازگشتند و در آن جا اقامت کردند.
او تصريح کرد:جمي آبادان را به شرايطي رسانده بودند که تمامي کساني که مي خواستند با حضرت امام در نجف اشرف ارتباط برقرار کنند، به اين شهر مي آمدند و به همين لحاظ براي خود شهرتي در اين زمينه پديد آوردند.
گردآورنده کتاب "نوشتم تا بماند" ادامه داد: آيت الله جمي مورد سوءظن ساواک قرار مي گيرد و چند بار هم دستگير مي شود. از آن جا که حضرت امام به ايشان علاقه‌مند بودند، پس از پيروزي انقلاب امامت جماعت شهر آبادان را به ايشان مي دهند. او عهده دار مديريت شهر و شوراي آبادان مي شود.
کاظمي عنوان کرد: آيت الله جمي با آغاز جنگ تحميلي در شهر حضور دارند و آن چنان که از پيام نوروزي ايشان در سال 59 پيداست، ايشان وقوع جنگي را محتمل مي دانستند. يکي از دلايل عدم سقوط آبادان وجود شخصي چون آيت الله جمي است و اين به گواه بسياري از حاضران در اين شهر است و دليل آن نيز يکي از مواردي است که کتاب حاضر به آن پرداخته است.
وي تصريح کرد: آيت الله جمي از نظر جسمي ضعيف و بيمار بودند در شرايط سخت در شهر مي ماند. اين که ايشان بر چه اساسي و با چه اعتقادي پايداري مي کند نيز از محورهاي کتاب است. بسياري گفته اند که آن قدر عرصه به ما تنگ شده بود که مي خواستيم شهر آبادان را ترک کنيم ولي وقتي مي ديديم که آيت الله جمي مي خواهد بماند شرمنده مي شديم و ما نيز مي مانديم.
کاظمي به برگزاري نماز جمعه در 8 سال دفاع مقدس در شهر آبادان اشاره کرد و افزود: به علت نماز جمعه، بمباران ها در روزهاي جمعه بيشتر از هر روز ديگري بوده است و برگزاري نماز جمعه داراي اين پيام بوده است که شهر هنوز زنده است و کانون ارتباطي ميان مردم است. شخص امام نيز با حساسيت زائدالوصفي پيگير نمازهاي جمعه آبادان بود و اخبار آن پس از نمازجمعه تهران در رسانه ها منعکس مي‌شد. به همين دليل تا آخرين لحظه مکان برگزاري نماز جمعه آبادان به دليل مسائل امنيتي اعلام نمي شد.
وي در قسمت ديگري از صحبت هاي خود به فعاليت هاي همه جانبه آيت الله جمي اشاره کرد و گفت: او در تمام سطوح مديريتي شهر شرکت مي کرد و هم کارهاي ستادي انجام مي داد و هم مشورت هايي ارائه مي کرد. حتي از حقوق مغازه هاي متروکه شهر نيز دفاع کرد. جمي نمازهاي يوميه خودش را نيز در مسجد مي خواند و يک بار هم زير آوار ماند.
گردآورده کتاب گنوشتم تا بماند" عنوان کرد عبدالرسول جمي برادر آيت الله جمي در برابر چشمان او با گلوله کاتيوشا هدف قرار گرفت و قطعه قطعه شد. به گفته شاهدان در آيت الله جمي کوچک ترين اثر خميدگي ديده نشد نه اين که ايشان عاري از احساس بودند، بلکه مي‌دانستند خميدگي او موجب تضعيف روحيه مردمي مي شود.
کاظمي در محور دوم سخن خود درباره کتاب مذکور اظهار داشت: نوشتم تا بماند برآمده از همه اين شرايط است.آيت الله جمي از 24 مهر 1359 شروع به نوشتن يادداشت هاي روزانه مي کند و يادداشت هاي او همه به صورت ساعت و دقيقه ذکر شده است.
وي افزود: جمي 24روز اول جنگ را به دليل مشغله زياد نتوانست بنويسد ولي هنگامي که قلم به دست گرفت حوادث اين 24 روز را نقل کرد و از اين رو هيچ خلائي مشاهده نمي شود. او نوشتن را تا 19مهر 1360 که مصادف با شکسته شدن حصر آبادان است ادامه داد.
کاظمي ادامه داد: دستخط نوشته ها بيانگر اوضاعي است که نويسنده در آنها نوشته است. اين يادداشت ها بوي باروت و آتش و خون مي‌دهد. و درحالي نوشته اند که هر لحظه امکان افتادن بمب بر سر مردم و نويسنده وجود داشته است.
وي به صحبت درباره بازنويسي بخشي از يادداشت ها توسط خود نويسنده پرداخت و افزود: ما به خاطر اين که به نسخه اصلي استناد کنيم آن را پيدا کرديم و با نسخه جديد کلمه به کلمه مقايسه کرديم و کلماتي را که از قلم افتاده بود مجددا به متن اضافه کرديم.
کاظمي با بيان اين که روايت سال هاي جنگ در زمان حصر آبادان و وضعيت اقتصادي کشور در آن برهه و همچنين سندي از جنگ دستخوش تغيير نشده است، از ويژگي هاي اين کتاب محسوب مي شود گفت: آيت الله جمي مي دانست که يک روز يادداشت هايش را مردم مي خوانند و گواه اين حرف اين است که در جاي جاي کتاب مردم را مخاطب قرار مي دهند.
وي افزود: زماني که براي مصاحبه با ايشان رفته بودم درباره چرايي اين نوشته ها از آيت الله جمي سوال کردند ولي ايشان به دليل عمل تومور مغزي و همچنين سکته مغزي در سال 80 حافظه تاريخي خود را از دست دادند و فقط به من پاسخ ‌دادند که من مسئول هستم و بايد مي نوشتم تا بماند و عنوان کتاب نيز از همين جمله گرفته شده است.
گردآورنده کتاب نوشتم تا بماند ادامه داد: پيشنهاد نوشتن کتاب را ارديبهشت امسال مرتضي سرهنگي به من ارائه داد و ما توانستيم درمدت کمتر از 5 ماه در قالب دو گروه فني و هنري و همچنين تخصصي اين اثر را گردآوريم.
کاظمي به فصول کتاب پرداخت و گفت: کتاب از يک مقدمه و سه فصل تشکيل شده است. فصل يک به يادداشت هاي روزانه جنگ آيت الله جمي در هفت دفتر مي پردازد که دفتر اول همان دفتر بازنويسي شده و شش دفتر ديگر عين دفترهاي اصلي است. فصل دو نيز يادداشت ها و قسمتي از اطلاعات درباره زمان جنگ و شخصيت ايشان را دربرمي گيرد و فصل آخر 28عکس و ضمائم را تشکيل مي دهد.