به گزارش ساجد ، چندی پیش 80شهید با عملیات تفحص در مناطق عملیاتی خاک عراق به میهن اسلامی بازگشتند. اکثر این شهدا گمنام بودند اما در بین آنها هویت چند شهید هم مشخص بود. ماجرای بازگشت آنها بعد از چند دهه به دامان خانوده هایشان، جلوه عظیمی از ایثار و ازخودگذشتگی خانواده های شهداست و نمونه واضحی از ایثار ملت ایران را به نمایش میکشد.
شهید «حسن درستی» هم یکی از این شهدای تازه برگشته به میهن است.
شهید درستی متولد سال 1338 در شهرستان بابل مازندران است. به محض شنیدن ندای امام خمینی(ره) برای شرکت در جهاد، مانند دیگر جوانان سلحشور این سرزمین، فرمان امام را لبیک گفته، کار و زندگی و معاش را رها کرده و برای دفاع از مملکتش به جبهه جنگ رهسپار میشود. در حالی که 24 ساله است و به تازگی ازدواج کرده و در مغازه پدر و همراه او به کسب روزی حلال مشغول است.
گویا سرنوشت برای شهید درستی جور دیگری رقم خورده است. به فاصله کمتر از یک ماه شهید درستی در جبهه مفقود میشود: در بهمن ماه سال 64 به جبهه می رود و بعد از عملیات والفجر 8 درتاریخ 22 اسفند در منطقهی عملیاتی فاو مفقود میشود.و اکنون بعد از 27 سال پیکر پاکش در خاک عراق پیدا میشود و به خانوادهاش برمیگردد.
مریم اقتناعی، همسر شهید حسن درستی میگوید: تا زمان آزادی اسرا از او هیچ خبری نداشتیم اما وقتی یکی از دوستانش که اسیر بود، آزاد شد. برایمان خبر آورد که حسن درستی در والفجر 8 شهید شده. ما هم بعد از این خبر برایش یک مراسم گرفتیم و مفقود الجسد بودنش را اعلام کردیم.
همسر شهید این قصه پرغصه را این طور ادامه میدهد: برایش همان سال یک مزار هم گرفته بودیم که چون پیکرش نیامد، خالی ماند، تا وقتیکه پدرش فوت کرد و ما او را در مزار خالی حسن دفن کردیم. امسال که پیکر حسن را آوردند او را در همان مزار پدرش که دو طبقه بود در قطعه شهدای آرامگاه معتمدی بابل دفن کردیم.
پیکر شهید حسن درستی را از روی کارت شناسایی و گواهینامهای که همراهش بوده شناسایی کردند و البته لباسی هم که تنش بوده توسط همسرش شناسایی شده است.
همسر شهید درستی دربارهی رابطهاش با شهید میگوید: خوابش را زیاد میدیدم و هر بار در خواب به من میگفت که برمیگردد. بار آخر روز عید غدیر بود که باز در خواب دیدمش و دوباره گفت که بر میگردد. و بعد اول محرم خبر دادند که پیکرش پیدا شده و برگشته است.
همسر شهید از اخلاق خوب و اعتقاد به نماز اول وقت شهید سخن میگوید و ایمان محکم او را از بهترین خصوصیات اخلاقیاش برمیشمرد.
از او سراغ وصیت نامهی شهید را میگیریم که میگوید: وصیت نامه نوشته بود و به دست دوستش داده بود اما چون دوستش اسیر میشود. لحظات آخر قبل اسارت مجبور می شود به همراه دست نوشته های خودش برای اینکه شناسایی نشود آنها را زیر خاک دفن کند.
پایداری و مقاومت تنها واژههایی است که در وصف خانوده شهید درستی میتوان گفت.