دوستان سپاهیام، مسیری را که شما انتخاب کردهاید، مسیری است با مسئولیت بس سنگین
به گزارش دفاع پرس شهید نعمت علی نامجو در تاریخ ۱۳۴۱/۳/۱ در خانوادهای متدین و مذهبی در شهرستان باصفای میبد، دیده به جهان گشود. دوران کودکی خود را باتربیت اسلامی پدر و مادر، بامیمنت و مبارکی پشت سر گذاشت. سپس برای کسب علم به دبستان رفت و با گذراندن تمامی مراحل تحصیل موفق به اخذ دیپلم شد. وی علاوه بر تحصیل، در سایر امور نیز جدیت و پشتکار خوبی داشت و در اوقات فراغت به پدر و مادر خود کمک میکرد.
در زمانی که جریانات انقلاب شعلهور شده بود، شهید نامجو نیز چون سایر جوانان خطه کویری، در راهپیماییها و تظاهرات حضوری چشمگیر داشت و تلاش میکرد تا وظیفه خود را بهعنوان یک جوان مسلمان انجام داده و دین خود را به انقلاب اسلامی ادا نماید.
شهید نامجو در تاریخ ۱۳۵۹/۲/۲ به خیل سبزپوشان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست و درراه تأسیس و راهاندازی سپاه شهرستان میبد، تلاشی وافر داشت. وی چند ماه پس از تشکیل سپاه میبد، به جبهه غرب اعزام شد و در درگیری با ضدانقلاب چشم راست خود را تقدیم انقلاب نمود. وی بعد از بهبودی، مدتی در سپاه میبد به خدمت ادامه داد تا اینکه در عملیات فتح المبین شرکت نمود و مجدداً براثر اصابت ترکش به عصب پای راستش مجروح گردیده و فلج شد. وی پس از بهبودی نسبی همچنان در سپاه میبد فعالیت نمود.
نعمت علی در آخرین اعزام به جبهه، به عنوان مسئول واحد بسیج و رئیس ستاد تاکتیکی تیپ الغدیر، حماسهآفرین سرزمین مقدس شلمچه بود. وی سرانجام پس از ۲۵ ماه جهاد شبانهروزی در جبهههای غرب و جنوب و دو بار مجروحیت، در تاریخ ۱۳۶۵/۱۱/۱ در مقر تاکتیکی تیپ الغدیر، به همراه چند تن دیگر از فرماندهان، بر اثر اصابت ترکش گلوله توپ به گردن، دستوپایش، به فوز شهادت نائل آمد. در تداوم راه مقدس وی،
برادرش نیز در جبههها حضور یافت و شرف شهادت را نصیب خود ساخت
از این شهید معظم وصیتنامهای به یادگار مانده که در بخشی از آن به برادران سپاهی اینچنین توصیه میکند
«دوستان سپاهیام، مسیری را که شما انتخاب کردهاید، مسیری است با مسئولیت بس سنگین، حداقل آن مسئولیت، حفاظت از خون شهیدان انقلاب است. به یاد داشته باشید که همه در پیشگاه خداوند متعال مسئول هستیم.»
مختصری از وصیتنامه
سلام و درود بر تمام شهیدان از آدم تا خاتم و سلام بر امام عصرمان مهدی و سلام بر ابرمرد تاریخ و رزمنده دلیرمان خمینی و بر مبارز نستوه و سترگمان منتظری . والدینم به شما بشارت باد که خداوند این سعادت را نصیب شما کرد که فرزندتان درراه تحقق آرمانش شهید شد البته اگر خداوند قبول کند. دوستان سپاهیم مسیری که شما انتخاب کردهاید مسیری است با مسئولیتی بس سنگین حداقل آن مسئولیت حفاظت از خون شهدای انقلابمان. خداوندا مرا در یارینمودن به اسلام عزیز کمک کن تا دین خویش را ادا نمایم. خداوندا تو میدانی که من بسیار ضعیفتر از آنم که بتوانم خدمتی به اسلام بنمایم لیکن جسمی ناتوان دارم که البته در اختیار توست و آن را درراه تو قربانی خواهم کرد.
