جنگ تحمیلی سوم؛ شکست تکنولوژی از فرهنگ ایرانی

گروه فرهنگ دفاع‌پرس ـ اکبر صفرزاده: آنچه در جنگ رمضان اتفاق افتاد بیشتر از آنکه تقابل و جنگ دو یا چند کشور باشد، تقابل و رویارویی تکنولوژی با «فرهنگ» بود. در جنگ رمضان تکنولوژی در مقابل ایرانی قرار گرفت که در «فرهنگ» ابرقدرت است.

برای آنان که تاریخ را به خوبی خوانده‌اند از پیش به خوبی روشن بود که بازنده این جنگ آمریکا است؛ مغول‌ها پس از حمله به ایران توانستند پیروزی‌های کوتاه مدت و بسیار زیادی به دست آوردند، اما هیچ کدام از پیروزی‌های آنها دوام نداشت و فرهنگ ایرانی آنها را به زانو درآورد. ایرانی‌ها به تدریج و باحوصله مغول‌ها را ایرانیزه کردند. 

به روایت هانری کربن؛ ایرانی‌ها در طول تاریخ این توانایی بسیار مهم را کسب کرده‌اند که می‌توانند زندگی و زیستشان را در «ایستادن آن سوی مرگ» تعریف کنند. این توانایی فقط و فقط مختص ایرانیان است و هیچ کشوری نتوانسته به این قابلیت فرهنگی اجتماعی دست پیدا کند.

در بسیاری از کشور‌های دنیا به محض وقوع جنگ، بسیاری از مردم از کشور فرار می‌کنند. نمونه بارز آن کشور «اکراین» است که مردم برای فرار از کشور و پناه بردن به کشور همسایه جلوی خروجی‌های گمرک صف‌های چند کیلومتری تشکیل دادند. کشور‌های همسایه «اکراین» مجبور شدند برای رساندن امکانات اولیه به پناه جویان کمپ‌های صحرایی راه اندازی کنند. در جنگ رمضان بسیاری از ایرانی‌ها به جای آنکه فرار یا مهاجرت کنند به کشور بازگشتند. 

در تمام جنگ‌هایی که در طول تاریخ رخ داده ما هیچ گاه با مردمی مواجه نیستیم که به استقبال خطر بروند. همیشه اینگونه بوده است که مردم با شنیدن آژیر خطر فرار کرده و رفته‌اند، اما مردم ایران در جنگ رمضان به جای آنکه فرار کنند به میدان آمدند و شب‌ها در تجمعاتی که در سراسر کشور برگزار شد سرود‌های حماسی خواندند.

دو مثال فوق نمونه‌هایی است از تجربه ایرانیان در تبیین «ایستادن آن سوی مرگ» و معنا کردن رفتار و کردارشان در این ساحت. برخلاف ایرانیان که مرگ برایشان شوخی است تقریبا تمام دشمنان ایران از مرگ می‌ترسند و از آن فرار می‌کنند. کسانی که از مرگ می‌ترسند چگونه می‌توانند بر کسانی غلبه کنند که هیچ ترسی از مرگ ندارند و مرگ برایشان شوخی است؟

یکی از مهمترین و کاربردی‌ترین سلاح‌های ایرانی‌ها که تاکنون به اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفته «شعر» است. ایرانی‌ها به دلیلی سابقه طولانی در هنر و ادبیات «ابرقدرت» شعر و حماسه هستند. هیچ کس در دنیا به اندازه ایرانی‌ها در این کار تبحر ندارد. این تخصص و تبحر مربوط به امروز نیست؛ ایرانی از قرن سوم هجری قمری که فردوسی شاهنامه را سرود بر بلندای ادبیات ایستادند و هیچ گاه از رتبه اول پایین نیامدند.

برخی از ترانه‌هایی که در جنگ رمضان توسط خواننده‌های موسیقی ایران خوانده شد ریشه در ملیت ایران داشت و برخی ریشه در نهضت عاشورا و قیام امام حسین (ع). فرهنگ ایران از یک سو ریشه در ملیت و تاریخ ایران دارد و از سوی دیگر ریشه در اعتقادات و باور‌های دینی.

«نیچه» فیلسوف آلمانی معتقد است هر حقیقی زمانی می‌تواند پابرجا بماند و خود را تکثیر کند که در دو ساحت ریشه داشته باشد. جمله بسیار معروف ایشان در این زمنیه بدین شرح است: «یک حقیقت ندارد، حقیقت واقعی با دو شروع می‌شود».

انتهای پیام/ 121