میراث فکری و ادبی امام شهید گنجینهای ماندگار برای نسلهای آینده است
به گزارش خبرنگار فرهنگ دفاعپرس، مراسم گرامیداشت امین شعر و ادب و رونمایی از کتاب «از دفتر شعر امین» با حضور جمعی از اهالی فرهنگ و ادب برگزار شد.

افشین علا در این مراسم با اشاره به جایگاه والای شعر و اندیشه مولانا، ابیاتی از این شاعر بلندآوازه را قرائت کرد و اظهار داشت: این ابیات شکوهمند، یادآور حقیقتی عمیق درباره خاستگاه انسان و مقصد والای اوست؛ حقیقتی که در ادبیات عرفانی و آموزههای دینی ما جایگاهی ویژه دارد.
وی با اشاره به نقش آموزههای مذهب تشیع و مکتب اهل بیت (ع) در شکلگیری اندیشه و هویت فرهنگی جامعه اسلامی افزود: امام شهید در طول حیات پربرکت خود، با بهرهگیری از معارف دینی و آموزههای اهلبیت (ع)، برای امت اسلامی و ملت ایران سخن گفت و در نهایت نیز با نثار خون خویش و عزیزانش، به این مسیر وفادار ماند.
این شاعر با تأکید بر ضرورت شناخت ابعاد فکری و ادبی امام شهید تصریح کرد: آنچه امروز در قالب رونمایی از مجموعه اشعار ایشان عرضه میشود، تنها قطرهای از اقیانوس شخصیت علمی، ادبی و معرفتی آن حکیم بزرگ ایرانی است.
وی ادامه داد: شخصیت یگانه امام شهید و آموزههایی که از خود به یادگار گذاشتند، حاصل بیش از نیم قرن مجاهدت، اندیشهورزی و هدایت است؛ از روزگاری که طلبهای مبارز بودند تا دوران مسئولیت و رهبری. این میراث فکری و معنوی، گنجینهای ارزشمند برای همه نسلهاست.
این شاعر و ادیب با بیان اینکه آثار فکری و منظوم امام شهید ظرفیت ماندگاری در تاریخ و فرهنگ بشریت را دارد، خاطرنشان کرد: آموزههای ایشان صرفاً متعلق به یک دوره تاریخی یا محدود به مسلمانان نیست، بلکه میتواند برای همه انسانها و نسلهای آینده پیامآور حقیقت، معنویت و آزادگی باشد.
وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به سرودههایش درباره امام شهید گفت: من همواره تلاش کردهام در زمان حیات شخصیتهایی که دوستشان دارم، برای آنان شعر بسرایم؛ اما درباره امام شهید این فرصت فراهم نشد. به همین دلیل، شعری قدیمی را که سالها پیش در حسرت دیدار و حضور ایشان سروده بودم، در این مراسم قرائت میکنم.
وی در ادامه، با قرائت ابیاتی عاطفی، از اشتیاق مردم برای دیدار با امام شهید سخن گفت؛ اشتیاقی که در تصویر کوچههای خاموش، مسجدی کوچک، نماز جماعت و آرزوی تقدیم گل به ایشان جلوهگر شده است.
در بخشی از این سروده آمده است:
زنگ میزنم، میزنم از آنجا
که مه خاموش دارد
تبدیل میکند تو را به تصویر
در کوچههای شهر خاموش
کاش این شهر دود و آهن و سنگ
مثل جان شما قاری بود
صبحها کوی و کوچههای ما
کاش عطرتان چو نسیم جاری بود
این شعر با تصویرسازی از آرزوی دیدار و همراهی مردم با امام شهید ادامه مییابد و در پایان، حسرت دستنیافتن به آن دیدار را با زبانی عاطفی و شاعرانه به تصویر میکشد.
انتهای پیام/ 121
