رمـــــــــــز تکـــــــــــرار حمـــــــــــاســـــــــــه
مهدی امامقلی
بعد از گذشت 34 سال از حیات نظام مقدس جمهوری اسلامی، بار دیگر ملت آگاه ایران در 22 بهمن امسال، سالروز پیروزی انقلاب اسلامی، به خیابانها آمدند تا نشان دهند که هنوز هم ملت ایران، ملتی "انقلابی" است. بدون شک، حضور شکوهمند مردم بابصیرت ایران در جشن پیروزی انقلاب اسلامی، نشاندهنده موفقیت جمهوری اسلامی در مدل حکمرانی دینی و نظام مدیریتی اسلامی در طول سه دهه و اندی سال گذشته است.
روز گذشته خبر 22 بهمن 1391 جمهوری اسلامی ایران در تمام دنیا مخابره شد و رسانهها و محافل غربی که همواره مانند کبکی سر در برف حقیقت ایران و انقلاب اسلامی را انکار میکردند، باز هم مبهوت و متعجب شدند.
بررسی شبکههای رسانهای غرب و نیز اپوزیسیون خارجنشین نشان میدهد که باز هم سؤال مهمی ذهن کارشناسان و تحلیلگران اجتماعی و سیاسی ــبهویژه مخالفان جمهوری اسلامی ایرانــ را به خود مشغول کرده است.
این سؤال قابل تأمل این است که چرا ایرانیها در سال 1391 باز هم به خیابانها آمدند؟ در ایران چه خبر است؟ جز این است که امروزه نوک پیکان تحریم جهانی و فشارهای بینالمللی بهسمت ایران نشانه گرفته شده و ملت ایران شرایط بد اقتصادی، گرانی و تورم قریب به 30درصدی را تجربه میکنند؟
مگر نه اینکه دنیای امروز، دنیای مجازی و عصر سایبری (اینترنت، فیس بوک، ماهواره و...) است و در این دهکده جهانی، چشم و گوش مردم ایران بارها و بارها به اتفاقات سیاسی تلخی چون اختلاس، فساد فلان مدیر و دعوای سران دو قوه و... آشنا شده است؟
پس چرا هنوز هم فریاد "الله اکبر" شبانه و "مرگ بر آمریکا" و "جانم فدای رهبر" در خیابانهای تهران و سراسر شهرهای ایران به گوش میرسد؟
چرا باز هم در عکسها و تصاویر ویدئویی 22 بهمن 1391 شاهد حضور پررنگ و همهجانبه ایرانیان هستیم؟ مگر این ملت که از هر قشری به خیابانها آمدهاند با مشکلات بد اقتصادی و تورم بالا دست و پنجه نرم نمیکنند؟
چرا سیاهنماییها و عملیات براندازی نرم بر ایرانیان اثری نداشته است؟ و سؤالهایی از این دست که بار دیگر فراروی اذهان دشمنان داخلی و خارجی ــاز اصلاحطلبان رادیکال و اصحاب فتنه گرفته تا اتاق فکر آمریکا و انگلیســ قرار گرفته است!
مطمئناً «ساندیس» پاسخ سؤال نیست! پاسخی که پیش از این مخالفان نظام جمهوری اسلامی با بستن چشمهایشان بهروی واقعیات، در شبکههای اجتماعی و سایتهای اینترنتی خود در بوق و کرنا میکردند! جالب آنکه خود آنها بعدها بهمیزان بلاهت و حماقت تحلیلی خود پی بردند و دیگر از «ساندیس» حرفی بهمیان نیاوردند! اما بهراستی چهچیزی باعث شکلگیری این وحدت ملی و یکپارچگی اجتماعی در ایرانیان شده است؟ سؤالی که هنوز هم مخالفین نظام جمهوری اسلامی جرئت پاسخ گفتن به آن را ندارند!
پرواضح است که رخداد اجتماعی 22 بهمن هرسال در انظار عموم جهانیان، بهنوعی پلهای است و به یک رفراندوم غیررسمی تبدیل شده که در آن مردم ایران میزان اعتقاد و اعتماد خود به حاکمیت و رهبری جمهوری اسلامی را بهنمایش میگذارند، ازاینروست که حضور مردم در چنین روزی، نمایانگر عمق علاقهمندی و وابستگی فکری ملت غیور ایران به حاکمیت جمهوری اسلامی است.
لازم به یادآوری است که بهموازات تئوریهای مطروحه در علوم سیاسی و اجتماعی در مدل حکمرانی نظام جمهوری اسلامی و اصولی که شاکله قانون اساسی آن است، دو مفهوم «حاکمیت» بهمعنای نرمافزار نظام و «حکومت» بهمعنای سختافزار نظام متفاوت از یکدیگرند و ملت آگاه ایران نیز با گذر سه دهه و اندی سال از فراز و نشیبهای انقلاب اسلامی (از تغییر دولتها و مدیریتهای کلان نظام گرفته تا انتخابات شوراها، مجلس، خبرگان و ریاست جمهوری) بهخوبی این تفاوتها را درک کرده و بهتبع آن بین مفاهیمی چون «آرمانها، ارزشها، رهبری و قانون اساسی» و «قوای حکومتی، اندامها و دستگاههای اجرایی » قائل به تفکیک هستند.
ملت ایران میداند که ایران اسلامی امروزه در مسیر پیشرفت قرار گرفته و مشکلات اقتصادی ما، نه بهخاطر ارزشهای فرادست نظام بلکه فقط و فقط بهدلیل تحریمهای خارجی و ضعفهای مدیریتی دستگاههای اجرایی است، مگر نه بهبرکت همین نظام اسلامی و رهبری دینی است که توانستهایم در حوزههای علمی، هستهای، پزشکی، صنایع هوا و فضا و... به شکوفایی و بالندگی برسیم و تحریمها را تحمل کنیم.
ملت ایران میداند که تنها رمز بقای نظام اسلامی و حرکت رو به جلوی ایران هستهای، حفاظت و حراست از ارزشهای دینی و ولایت فقیه است. از اینرو آنجا که از آرمانها، ارزشها و اصول کلی و مبنایی نظام سخن بهمیان میآید، این مردم، با اغماض از مشکلات و دعواهای سیاسی و حزبی، به صحنه میآیند و عزم جزم خود را برای حفظ و تحقق ارزشها و اهداف مقدس نظام جمهوری اسلامی ایران بهکار میگیرند و بهتأسی از آموزههای رهبر انقلاب اسلامی همنوای یکدیگر فریاد برمیآورند که "من یک انقلابیام"؛ این است رمز تکرار این حماسه.
بعد از گذشت 34 سال از حیات نظام مقدس جمهوری اسلامی، بار دیگر ملت آگاه ایران در 22 بهمن امسال، سالروز پیروزی انقلاب اسلامی، به خیابانها آمدند تا نشان دهند که هنوز هم ملت ایران، ملتی "انقلابی" است. بدون شک، حضور شکوهمند مردم بابصیرت ایران در جشن پیروزی انقلاب اسلامی، نشاندهنده موفقیت جمهوری اسلامی در مدل حکمرانی دینی و نظام مدیریتی اسلامی در طول سه دهه و اندی سال گذشته است.
روز گذشته خبر 22 بهمن 1391 جمهوری اسلامی ایران در تمام دنیا مخابره شد و رسانهها و محافل غربی که همواره مانند کبکی سر در برف حقیقت ایران و انقلاب اسلامی را انکار میکردند، باز هم مبهوت و متعجب شدند.
بررسی شبکههای رسانهای غرب و نیز اپوزیسیون خارجنشین نشان میدهد که باز هم سؤال مهمی ذهن کارشناسان و تحلیلگران اجتماعی و سیاسی ــبهویژه مخالفان جمهوری اسلامی ایرانــ را به خود مشغول کرده است.
این سؤال قابل تأمل این است که چرا ایرانیها در سال 1391 باز هم به خیابانها آمدند؟ در ایران چه خبر است؟ جز این است که امروزه نوک پیکان تحریم جهانی و فشارهای بینالمللی بهسمت ایران نشانه گرفته شده و ملت ایران شرایط بد اقتصادی، گرانی و تورم قریب به 30درصدی را تجربه میکنند؟
مگر نه اینکه دنیای امروز، دنیای مجازی و عصر سایبری (اینترنت، فیس بوک، ماهواره و...) است و در این دهکده جهانی، چشم و گوش مردم ایران بارها و بارها به اتفاقات سیاسی تلخی چون اختلاس، فساد فلان مدیر و دعوای سران دو قوه و... آشنا شده است؟
پس چرا هنوز هم فریاد "الله اکبر" شبانه و "مرگ بر آمریکا" و "جانم فدای رهبر" در خیابانهای تهران و سراسر شهرهای ایران به گوش میرسد؟
چرا باز هم در عکسها و تصاویر ویدئویی 22 بهمن 1391 شاهد حضور پررنگ و همهجانبه ایرانیان هستیم؟ مگر این ملت که از هر قشری به خیابانها آمدهاند با مشکلات بد اقتصادی و تورم بالا دست و پنجه نرم نمیکنند؟
چرا سیاهنماییها و عملیات براندازی نرم بر ایرانیان اثری نداشته است؟ و سؤالهایی از این دست که بار دیگر فراروی اذهان دشمنان داخلی و خارجی ــاز اصلاحطلبان رادیکال و اصحاب فتنه گرفته تا اتاق فکر آمریکا و انگلیســ قرار گرفته است!
مطمئناً «ساندیس» پاسخ سؤال نیست! پاسخی که پیش از این مخالفان نظام جمهوری اسلامی با بستن چشمهایشان بهروی واقعیات، در شبکههای اجتماعی و سایتهای اینترنتی خود در بوق و کرنا میکردند! جالب آنکه خود آنها بعدها بهمیزان بلاهت و حماقت تحلیلی خود پی بردند و دیگر از «ساندیس» حرفی بهمیان نیاوردند! اما بهراستی چهچیزی باعث شکلگیری این وحدت ملی و یکپارچگی اجتماعی در ایرانیان شده است؟ سؤالی که هنوز هم مخالفین نظام جمهوری اسلامی جرئت پاسخ گفتن به آن را ندارند!
پرواضح است که رخداد اجتماعی 22 بهمن هرسال در انظار عموم جهانیان، بهنوعی پلهای است و به یک رفراندوم غیررسمی تبدیل شده که در آن مردم ایران میزان اعتقاد و اعتماد خود به حاکمیت و رهبری جمهوری اسلامی را بهنمایش میگذارند، ازاینروست که حضور مردم در چنین روزی، نمایانگر عمق علاقهمندی و وابستگی فکری ملت غیور ایران به حاکمیت جمهوری اسلامی است.
لازم به یادآوری است که بهموازات تئوریهای مطروحه در علوم سیاسی و اجتماعی در مدل حکمرانی نظام جمهوری اسلامی و اصولی که شاکله قانون اساسی آن است، دو مفهوم «حاکمیت» بهمعنای نرمافزار نظام و «حکومت» بهمعنای سختافزار نظام متفاوت از یکدیگرند و ملت آگاه ایران نیز با گذر سه دهه و اندی سال از فراز و نشیبهای انقلاب اسلامی (از تغییر دولتها و مدیریتهای کلان نظام گرفته تا انتخابات شوراها، مجلس، خبرگان و ریاست جمهوری) بهخوبی این تفاوتها را درک کرده و بهتبع آن بین مفاهیمی چون «آرمانها، ارزشها، رهبری و قانون اساسی» و «قوای حکومتی، اندامها و دستگاههای اجرایی » قائل به تفکیک هستند.
ملت ایران میداند که ایران اسلامی امروزه در مسیر پیشرفت قرار گرفته و مشکلات اقتصادی ما، نه بهخاطر ارزشهای فرادست نظام بلکه فقط و فقط بهدلیل تحریمهای خارجی و ضعفهای مدیریتی دستگاههای اجرایی است، مگر نه بهبرکت همین نظام اسلامی و رهبری دینی است که توانستهایم در حوزههای علمی، هستهای، پزشکی، صنایع هوا و فضا و... به شکوفایی و بالندگی برسیم و تحریمها را تحمل کنیم.
ملت ایران میداند که تنها رمز بقای نظام اسلامی و حرکت رو به جلوی ایران هستهای، حفاظت و حراست از ارزشهای دینی و ولایت فقیه است. از اینرو آنجا که از آرمانها، ارزشها و اصول کلی و مبنایی نظام سخن بهمیان میآید، این مردم، با اغماض از مشکلات و دعواهای سیاسی و حزبی، به صحنه میآیند و عزم جزم خود را برای حفظ و تحقق ارزشها و اهداف مقدس نظام جمهوری اسلامی ایران بهکار میگیرند و بهتأسی از آموزههای رهبر انقلاب اسلامی همنوای یکدیگر فریاد برمیآورند که "من یک انقلابیام"؛ این است رمز تکرار این حماسه.
لینک کپی شد
نظر شما
